سلام
خنده:
جمله زیر از فرمایشات یکی ازافراد مهم ایرانه.
ما نفت را با فشار گازی که در زیر آن وجود دارد، استخراج میکنیم.
به ایشان جهت کشف یک نوع جدید از مخازن نفتی که با سیستم نوینی نفت تولید میکند، تبریک میگویم.

خسته:
این روزها از نوشتن عبارت زیر در محیط لینوکس خسته شدم.

                                                                       qsub -l nodes=5:ppn=1,walltime=100:00:00 -Iگریه:

یکی از مزخرفترین کارهای قابل تصور برای قشر دانشجوی مجرد مذکر، مساله پیاز، خرد کردن و سرخ کردن اونه که رسما آدم مورد عنایت شیطان قرار میگیره.

 

پ.ن ۱ : برادر یا خواهر گرامی، میدانم با خواندن جمله فوق اولین کسی که به نظرت میرسه، کی هست. اما باید بگویم که سخت در اشتباهی، به جان خودم. اتفاقا کسی که این کشف رو کرده، دکتر نیست. باید بهشون تبریک گفت که با تحصیلاتی که کاملا زمینه اون با نفت فرق داره، به این دستاورد بزرگ علمی رسیدن. کاری که امثال دیک و کرفت و احمد و یا ورژن های تحت ویندوز اون ها مثل عزیز و دولفسکی و جف کایرز با سال ها تحصیلات نتونستن این کشف بنیادی رو انجام بدن و دارن در زمینه های چرت و پرت تحقیقات انجام میدن. با یکی از اساتید داشتم صحبت میکردم،میگفت الان دیگه اون تحقیقات بنیادین در نفت تقریبا تموم شده و الان زمان استفاده از دستاورد های علوم دیگه مثل کامپیوتر، هوا فضا و .... توی مهندسی نفت هست. بیچاره خبر نداشت که کلی مکانیزم درایو و مخزن جدید مونده که روش کار نشده و باید کشف بشه.

پ.ن ۲: میخواستم یه چیزی بنویسم، اما پشیمون شدم. بر شیطون لعنت !

 

سلام دوستان
تصور کنید که دانشجویی در بلاد کفر هستید، مشغول به انجام تحقیقی می باشید و یک سری نتایج اولیه از آن به دست آورده اید. از آنجایی که زمان برای شما حیاتی است و میخواهید نتایج آن را هر چه زودتر در یک کنفرانس مربوط به رشته خودتان ارائه کنید، سری به معروفترین سایت رشته خود میزنید و و به دنبال نزدیکترین زمان برگزاری کنفرانسی میگردید که در حال حاضر مقاله قبول میکند. 3 مورد را پیدا می کنید که در قسمت محل برگزاری آن ، کشور شیطان بزرگ قرار دارد. با توجه به تجربه بقیه دوستان و تجربه خودتان از ماجراهای گرفتن ویزای آمریکا، ضمن بیان چند کلمه +18 ، بیخیال این کنفرانس ها شده و همین جور چرخ ماوس را میچرخانید تا به پایین صفحه برسید. کنفرانسی در سال آینده در آمستردام برگزار میشود، اگرچه خیلی با آن زمانی که شما در نظر داشتید، فرق دارد، اما شما چاره ای ندارید. همین را انتخاب و مقاله را تقدیم میکنید.
در آنسو، شما یک آفیس میت دارید که از یک کشوری است که به نظر من و سایر علما به مراتب اوضاعش بد از کشور شماست. نمیخواهم اشاره ای مستقیم به نام آن داشته باشم، اما آن کشور سودان است. این دانشجو مقاله ای را برای همین امسال در آمریکا ارائه کرده و آن مقاله پذیرفته شده است. یه روز صبح میرود لندن و شب برمیگردد. فردا به دفتر نمی آید چون سرما خورده است. پس فردا می آید و وقتی میپرسی که چه شد، با لبخندی ملیح میگوید که گفتن 5 روز دیگر پاسپورت را به در خانه تان میفرستیم البته به همراه ویزا.
شما در حالی که تلاش میکنی فکت را با 2 دست از روی موکت آفیس جمع کنی و در عین حال لبخندی اجباری که حکایت از خوشحالی شما دارد، بزنی، میپرسی : مگر برای شما امر مهم تمیز شدن وجود ندارد؟ و او با همان لبخند ملیح به شما میگوید که ما تمیز هستیم.
تا عصر یک جای شما بد جوری میسوزد از این که شما برای ارایه مقاله خود باید تا تابستان سال دیگر صبر کنید.
ساعت 6 بعد از ظهر با این آفیس میت یک بحثی را آغاز میکنید که کار به این سوال میکشد:
آ.م: آمریکا در ایران سفارت ندارد؟
شما: نه. ندارد
آ.م: چرا
شما: نمیدانم
آ.م: در افغانستان دارد؟
شما: بله. فکر میکنم
آ.م: پس یعنی افغانستان از ایران بهتر است؟
شما کارهایی که باید در این زمان انجام دهید به قرار زیر است:
 باید لبخندی تحویل این دختر ... بدهید تا نفهمد شما ناراحت شده اید. بگویید : Maybe
به فکر تهیه یک پماد سوختگی درجه 1 باشید، چون این سری بد جوری میسوزد.
و ضمنا در هنگام رفتن سری به دستشویی بزنید از این استدلالی که خانم دکتر فرمودند.